Joined: Fri Jan 10, 2003 7:46 pm Posts: 43261 Location: Holland
vroeger vorig jaar nog ging ik met mijn vader samen dikwijls fiesten langs de lek
over hele smalle dijken, waar je altijd uit moest kijken. Want er reden dikwijls auto's en die scheuren als een gek en soms zaten we te rusten..op een hek.
zo met achter ons de koeien..en voor onze neus de schepen en we zeiden niks omdat we, dan elkaar zo goed begrepen. Maar me vader nam zo af en toe en trek..want me vader rookte altijd zware shag
later..vorig jaar nog is mijn vader ziek geworden dat kwam nog al onverwacht
14 dagen thuis gebleven..maar hij bleef maar overgeven.
Dus toen hebben we hem toch maar naar het ziekenhuis gebreacht een daar bleek het stukken erger..dan ik dacht
eerst heeft hij nog..op een zaaltje..met 3 anderen gelegen..en al gauw heeft hij een kamer..voor zichzelf alleen gekregen. En de ziekte kreeg em steeds meer in zijn macht
Net zo lang tot dat ie dood ging..op en nacht
bijna..elke dag nog moet ik aan mijn vader denken en dan tel ik gauw tot 10
doe me best me in te houden..om mijn tranen weg te dauwen
want ik vind het kinderachtig als ze me verdrietig zien..maar vaak merk ik al bij 7 dat ik ging
en mijn moeder die dan ziet hoe ik mijn neus weer zit te sneuten zegt
Probeer het nou eens jongen, ga wat leuks doen..ga naar buiten
Op de fiets een keertje naar de lek misschien.
Maar die wil ik van mijn leven niet meer zien
Joined: Sun Jan 12, 2003 11:46 am Posts: 25376 Location: Norway
dat verklaart het.
zo herinner ik me een lied (KvK 13 geloof ik) over een jongen die ook over z'n vaders dood zingt. En dat hij naar de sterren aan de hemel kijkt voor het slapen gaan.
Users browsing this forum: Google [Bot] and 0 guests
You cannot post new topics in this forum You cannot reply to topics in this forum You cannot edit your posts in this forum You cannot delete your posts in this forum You cannot post attachments in this forum